For å gi deg den beste opplevelsen, brukes informasjonskapsler på dette nettstedet. Finn ut mer her.

Allow cookies

Topptur på ski: Store Tverrbottinden (2161 m.o.h.)

TypeTopptur vinter

Leirdalsvegen, 2687, Bøverdalen

+4761212990

Product Image

Om

Store Tverrbottinden er eit eventyrleg skifjell! Har du dagen eller dagane for deg er turen godt eigna for ein lengre rundttur i området.

Beste utgangspunkt: Geitsetre i Leirdalen
Høgdeforskjell: Inntil 1150 meter
Antatt tidsbruk: 6–8 timer fra Geitsetre, der ½–1½ time er retur
Ver obs på: Tidvis overhengende toppskavl
Utstyr: Normalt toppturutstyr + skarejern. Breutstyr må vurderast, men er normalt ikke naudsynt
Anbefalt skiutstyr: Fjelltelemark, randonnée og snowboard. Fjellski anbefales kun over Søre 
Illåbrean
Vanskelighetsvurdering: 
Opp: Enkel
Ned: Krevende ned Leirløyfte. Enkel over Søre Illåbrean
Vegval: Vurderings- og navigasjonskrevende 
Brattaste parti: Inntil 40° bratt mellom 1700 og 1800 moh.

Alternativ 1:
Fylg Søre Illåe opp til Søre Illåbrean, og gå breen på høgre side oppover. Rund Vestre Tverrbottinden, og sikt deg inn på bandet mellom denne og Store Tverrbottinden. Frå her er det litt brattare, og du må navigere deg oppover mellom ein del synlege steiner. Fylg ryggen videre til topps, der det er ei trang passasje like før toppunktet. Ver merksam på overhengende toppskavler på nordsida av fjellets.

Alternativ 2:
Ein langt frekkare og meir adrenalinframkallande bestigning er å gå over Sauhøe, og deretter fylge ryggen hele vegen til topps på Vestre Tverrbottinden. På dette bestigningsalternativet må skiene berast på sekken mesteparten av tida, og undervegs støyter du på bratt, luftig og utsatt terreng. I tillegg må ein liten pinakkel passerast, som kan være vrien med alpinstøvlar og tung sekk. Er dykk fleire saman på tur, kan løysninga vera å sende skiene opp. Uansett må det visast aktsemd.Har dykk fått på plass adrenalinnivået og er sugne på enda meir spenning er det mogleg å klyve heilt ut til Vestre Tverrbottindens ytterste toppunkt. Eit besøk ut til denne inneber klyving/klatring over ein utsatt og svært luftig rygg. Dette er krevande sjølv med vanlege fjellstøvlar på tørt sommarføre, så mange foretrekker å nytte tausikring. Ynskjer du å avstå fra Vestre Tverrbottinden, er det mogleg å traversere ned mot bandet mellom Vestre og Store Tverrbottinden på et noko tidligare tidspunkt. Til slutt fylges samme rute som beskrive over.

Nedkjøringen gjerast i terreng som ofte har svært god ettermiddagssnø. Ein starter normalt med å køyre den store flanken frå toppen ned mot Leirløyfte, der det er mogleg å velje grad av brattleik fra 20 til 35 grader. Mellom ca. 1700 og 1800 meters høgde er terrenget opp mot 40 grader bratt. Ynskjes ytterligare ”krydder”, ligg det ein lita og trang renne rett syd for Leirløyfte som held omlag 45 graders helling. Denne er ikkje stort meir enn 150 meter lang, men er ein ypparleg introduksjon til bratt rennekøyring. Ikkje gløym å vurdere skredfara sjølv om renna er kort. Fylg så Leirløyftgrove heilt ned til vegen i Leirdalen. Frå her er det eit par kilometer å gå til Leirvassbu, eller attende til Sletthamn/Geitsetre.

VIKTIG INFORMASJON
Kryssing av elv: Om våren vert elva Leira kryssa av mange, ofte på små område der det ligg att snø. Snøsituasjonen nede i dalen varierar frå år til år, og det er difor uvisst kor lenge dette er forsvarleg. Det er viktig å gjere grundige vurderingar før du kryssar eit snøfelt over elva. Er du i tvil, vil ein omveg vere beste alternativ.

Parkering: Skagsnebb, Bakarste Skagsnebb, Veslbreatinden, Storbreahøe og Veslfjelltinden er turar som startar ved Geitsetre, og kryssing over Geitbrua. Geitsetre ligg ca. 5 km inn i Leirdalen etter avkøyring frå riksvei 55. Det er normalt greit å parkere på vegskuldra og naturlege «lommar» i terrenget.

Meir info? Alle turbeskrivingar frå Leirdalen er skreve av Per-Arne Andersen, og er henta frå boka «På tur – Leirvassbu». Kart med inntegna ruter kan kjøpast på Leirvassbu.

Kart

Veibeskrivelse

Opningstider

* Topptur-sesongen byrjar vanlegvis i mars/april og varar gjerne ut mai og kanskje eit stykkje ut i juni om snøforhalda held. Variasjonar frå år til år er naturleg.